Dom jednorodzinny o zwartej, prostokątnej bryle, w którym ceglana elewacja została przecięta poziomym jasnym pasem. Ten jeden zabieg dzieli budynek na dwie czytelne części i nadaje mu skalę, mimo bardzo oszczędnego detalu.
Ceramika pozostaje surowa i niemalowana, więc elewacja starzeje się razem z otoczeniem zamiast wymagać odnawiania. Otwory okienne rozmieszczono według tego, co dzieje się w środku, a nie według rytmu narzuconego z zewnątrz — stąd nieregularny, ale uporządkowany układ.